De Digestaat Droog Installatie als potentiële PFAS in Harlingen
Op verzoek van de gemeenteraad is op 24 juni 2026 een expertmeeting Digestaat Droog Installatie voor de gemeenteraad georganiseerd, waarbij bedrijf Omrin, Toxicowatch en de omgevingsdienst FUMO aanwezig waren.
Omrin spreekt over: 100% duurzaam, circulaire economie en een impuls voor de haven van Harlingen. En de milieudienst FUMO stelt de burger, de gemeenteraad gerust: “Alles verloopt netjes volgens de letter van de wet.” Maar wordt de bevolking wel daadwerkelijk voldoende beschermd voor giftige emissies uit deze installaties?
Het lijkt een simpele kavelruil, een win/win situatie, een nieuwe kade én de komst van een Digestaat Drooginstallatie (DDI). Semantisch klinkt ‘digestaat’ biologisch schoon. In werkelijkheid is het die ranzige, chemische smurrie onder in de grijze vuilnisbak: een mix van rottende etensresten en chemisch afval dat we onbewust weggooien. Van cosmetica tot zware metalen uit batterijen en PFAS uit pizzadozen. Omdat deze smurrie uit de grijze bak komt, krijgt het administratief het stempel ‘ongevaarlijk’. In werkelijkheid is het een giftige soep. De concentratie PFAS is er net zo hoog als bij zware industriële lozingen. Als je deze natte fractie gaat drogen met de restwarmte van de afvaloven, kook je de gif soep in feite in. De PFAS verdwijnt niet, maar reist via de stoom- en dampwolken rechtstreeks de Harlinger buitenlucht in. Het gaat hier om onze gezondheid, onze leefomgeving en de beschermde Waddenzee.
